هنگامی که برای محصولات آبزی پروری خود بازاریابی مستقيم انجام مي دهيد، انتخاب عاقلانه داشته باشید.
مترجم اسماعيل عبداله زاده
Abdollahzadeh@rocketmail.com
مقدمه
آبزی پرورهای که برای اولین بار می خواهند محصولات خود را به فروش برسانند اغلب این سوال
را مطرح می کنند که من کجا می توانم محصولات خودم را به فروش برسانم؟ این عجیب به
نظر می رسد که چه تعداد تولید کننده در آخر دوره پرورش از خود این سوال را می پرسند.
برای پیشگیری از شکست سرمایه گذاری در آبزی پروری، تولید کنندگان بایستی در نخستین گام
بازار فروش محصولات خود را تعیین کنند. کشاورزان Midwest در مزارع سنتی مثل مزارع ذرت، سویا،
گاو، خوک و ماکیان در طی دو دهه اخیر از بازارهای مناسبی بهرمند هستند به طوریکه اگر به هر
شهر مسافرت کنید، صرف نظر از اندازه شهر شما می توانید محل فروش محصول کشاورزی را پیدا کنید.
اما آبزی پروری برخلاف دیگر سرمایه گزاری های که در بخش کشاورزی انجام می شود،
یک صنعت نوپا است و هنوز در مراحل کودکی خود به سر می برد. این حالت نوپا بودن در Midwest
به راحتی قابل مشاهده است. بنابراین مکان های فراوری بزرگ مقیاس که مخصوص فراورده های
پرورشی باشد هنوز وجود ندارد. بنابراین پرورش دهند ماهی و سایر آبزیان مجبور هستند که از بازارهای
تناوبی و بازارهای کم کیفیت، برای فروش تولیدات خودشان استفاده کنند.
بازارهای تناوبی Alternative marketsدارای مزایا و معایب مخصوص به خود است. عمده ترین
مزیت این نوع از بازارها این است که تولید کننده به طور عمده و یا در برخی موارد به صورت خرده
محصولات خود را به فروش می رساند. و تولید کننده کنترل بیشتری روی قیمت های خود دارد. بنابراین
سود آن ها محفوظ باقی می ماند و دست دلالان کوتاه می شود. و معایب عمده این بازارها این است
که بایستی زمان قابل توجهی برای تجزیه و تحلیل و توسعه بازارهای خود و در برخی موارد برای
فراوری محصولات خود صرف شود.
بسیاری از آبزی پروران به این عقیده هستند که با داشتن بازارهای بزرگ برای ماهی در شیکاگوst. Louis
, Louisville و Indianapolis برای فروش محصولات خود مشکلی نخواهند داشت. ولی در هر حال
حجم زیادی از ماهی در این گونه محل ها بازاریابی می شود و این چنین بازارها به طور عمده می تواند
به تولید کنندگان پرتولید خدمات رسانی کند.تولید کنندگان نسبتا جدید بایستی برای بازاریابی محصولات
کم گونه ی خود، در یک شعاع 50 مایلی اطراف مزرعه خودشان بازارها را توسعه دهند.
در این ابلاغیه بیشتر به روی عقیده های مربوط به بازاریابی ماهی تمرکز شده است و
همچنین در مورد ایده های موجود برای فروش محلی محصولات آبزی پروری بحث می شود.
تولید غذای ماهی برای توسعه آبزی پروری در Midwest پتانسیل زیادی را به ارمغان آورده است.
آبزی پروران هر نوع آبزی بایستی از این ابلاغیه کمک بگیرند تا بتوانند به 5 سوال ذیل پاسخ دهند:
چه کسی فراورده مرا می خرد؟
کجا می توانم فراورده خودم را تحویل دهم؟
چه موقع باید آنها را تحویل دهم؟
بر طبق چه معیاری فرآورده ها سنجیده می شوند؟
چه هزینه ای باید پرداخت کنم و چطور آن محاسبه می شود؟
دانستن رقابت
اگر فکر می کنید آبزی پروری یک شغلی با رقابت محدود است، باید در افکار خود تجدید نظر کنید.
صنعت غذاهای دریایی به خوبی تاسیس شده و خیلی رقابتی است. و پیش بینی می شود در آینده
نزدیک بیشتر جنبه رقابتی پیدا خواهد کرد. تولید کنندگان Midwestern مجبور هستند که با تولیدات بدست
آمده از طریق صید و صیادی و همچنین محصولات آبزی پروران دیگر با منشا داخلی و خارجی رقابت کنند.
با درک وضعیت منابع جاری غذاهای دریایی توليد كننده هاي جديدمي توانند ماهرانه تر و بهتر يك برنامه
توليد و يك برنامه بازاريابي اتخاذ كنند. همجنين آنها مي توانند نوسانات قيمت را تحمل كنند.
native wild
در ايالت هاي اطراف ناحيه Great Lakes شيلات تجاري روي سوف زرد، اردك ماهي و خرچنگ آب
شيرين رقابت دارد. ولي برداشت بي رويه از اين ماهيان موجب overfishing اين ماهيان و كاهش
ماهيان شده است. صيد بي رويه از اين گونه ها به آبزي پروراني كه سوف زرد را در مزارع خود توليد
مي كنند اجازه داده است تا با ماهيان سوف زردي كه به صورت تجاري صيد مي شوند، رقابت كنند.
همچنين اين حالت براي ماهيان قنات نيز مشاهده مي شود.
ماهياني كه از دريا صيد مي شوند مثل كاد، پولاك، سوف و آزاد ماهي سهم مهمي در مصرف ماهي
در آمريكا ايفا مي كنند. چرا كه اغلب ارزان تر و قابل اعتمادتر از ماهياني هستند كه در مزارع پرورشي
توليد مي شوند. باز هم در اين مورد صيد بي رويه ماهيان از دريا و در پي آن كاهش ذخاير به آبزي
پروران اجازه رقابت داده است.
foreign wild
رقابت با غذاهاي دريايي وارداتي بيشترين مشكل در صنعت آبزي پروري به وجود آورده است.
در سال 1990 واردات ماهيان خوراكي ( كه اغلب صيد شده از دريا بودند) سرجمع 5.2 مليارد دلار بود.
( از 15.5 پوند غذاي دريايي مصرف شده توسط هر نفر در سال 1990 ، كمتر از 20 درصد آن آبزياني بود
كه توسط مزارع پرورشي توليد شده بودند). رقابت بين گونه هاي پرورشي و گونه هاي وارداتي بيشترين
رقابت را براي گربه ماهي جنوب آمريكا و walleye كانادا به وجود آورده است. پرورش دهندگاني كه قصد
دارند walleye پرورش دهند بايد بدانند كه كانادا صنعت صيد و صيادي walleye خوبي دارد كه بايد با آن
رقابت كنند. انجا صدها درياچه وجود دارد كه مي تواند براي صيد و صيادي به منظور نگهدراي سهم بازار
كشور عرصه را باز كند. در اين گونه مواقع بايستي قيمت ها به نقطه اي كاهش يابد كه پرورش
دهندگان حاشيه اي كه نمي توانند با واردات رقابت كنند ، مجبور به خارج شدن از تجارت نشوند.
پرورش دهندگان بومي
آبزي پروران Midwest كه گونه هاي خوراكي مانند گربه ماهي كانالي و قزل آلاي رنگين كمان
پرورش مي دهند بايد با صنعت بزرگ ايالات جنوبي و غربي كه اين گونه ها را براي چنديدن دهه
پرورش مي دهند رقابت كنند. اگرچه قيمت استخري اين دو گونه از محصولات پرورشي محلي كمتر است
اما قيمت حمل و نقل مي تاند محصولات Midwestern را رقابت پذيرتر كند. هزينه هاي حمل و نقل
معمولا 10 تا 20 درصد به ازاي هر پوند است.
تا زماني كه زيربناهاي مهم براي تامين غذا و بچه ماهي تاسيس شود ، صنايع آبزي پروري تاسيس شده،
توليد كنندگان كوچك مقياس Midwest را مجبور مي كنند تا بيشتر به بازاريابي مستقيم تكيه كنند.ضمنا
توليد كنندگان كوچك مقياس به ميزان زياد به پاداش هاي كه ممكن است به ماهيان پرورش يافته
محلي پرداخته شود، تكه دارند.
پرورش بين المللي
رقابت براي گونه هاي پرورشي بين المللي در اروپا و به ميزان زيادي در پرو و شيلي ، براي آزاد
ماهيان به بيشترين حد خود رسيده است. ماهي تيلاپيا نيز يكي ديگر از گونه هاي پرورشي
بين المللي است كه به ميزان زيادي پرورش داده مي شود و مي تواند به ارزاني به آمريكا واردات
شود. موسساتي كه در حال حازر براي تاسيس بازار تيلاپيا در امريكا فعاليت مي كنند ممكن
است از توليد كنندگان اسيايي و توليد كنندگان آمريكاي جنوبي كه از رشد بازار تيلاپيا در آمريكا
سود مي برند، منفعت كسب كنند.
انتخاب گونه
وقتي كه شما تصميم مي گيريد كه گونه هاي ماهي يا نرمتن براي پرورش انتخاب كنيد،
بايد به سه چيز را در خاطر داشته باشيد:
1- انتخاب گونه هاي بازارپسند. يك مثال خوب از اين مورد كپور معمولي است. كپور معمولي
به آساني پرورش داده مي شود و يك كانديداي خوب براي موقعي است كه شما بازار بومي خوبي
در اختيار داريد. در غير اين صورت توصيه مي شود كه ديگر گونه هاي كه پذيرش بيشتري دارند انتخاب كنيد
. در امريكا از 60 گونه داوطلب براي آبزي پروري ماهي فقط كانال كت فيش channel catfish و
قزل آلاي رنگين كمان صنعت آن تاسيس شده است. ديگر گونه ها مثل آزاد ماهي اقيانوس اطلس،
آزاد ماهي كوهو، خرنچنگ آب شيرين، بس راه راه هيبريد، تيلاپيا، سوف زرد و خورشيد ماهي هاي
گوناگون براي Midwest داراي پتانسيل خوبي هستند.
2- تلاش برا ي پرورش گونه هاي كه اطلاعات در مورد توليدش كم است يا داراي خصوصيات عجيب
و غريب است يك كار مخاطره آميز است. اگرچه گونه هاي مانند Walleye، Shrimp و لابستر پذيرش
عمومي و بازار پسندي خوبي در Midwest دارند، اما توليد هر يك داراي يك سري مشكلات است.
براي مثال توليد كنندگان walleye پي برده اند كه بازماندگي بچه ماهي هاي انگشت قد به علت
رفتار كاناباليسمي كم است. علاوه براين بيشتر Walleye ها توسط آژانسهاي شيلاتي توليد مي شوند
و به صورت انگشت قدي رهاسازي مي شوند. و تعداد كمي با جيره تجاري به سايز بازاري مي رسند.
علت اين پديده اين است كه اطلاعات تغذيه اي در مورد walleye با سايز بازاري كم است.
كه همه اين ها باعث مي شود توليد كننده به اهداف خود نرسد. در هر تجارت جديدي، و مخصوصا
در آبزي پروري شكستهاي كوتاه مدت مي تواند منجر به از دست رفتن سرمايه شود.
ممكن است تيلاپيا يك انتخاب بهتر باشد زيرا اين گونه خيلي سخت جان است. اين گونه كيفيت
كم آب را تحمل مي كند به راحتي تكثير مي شود. فقط اشكالي كه دارد اين است كه دماي پايين
را تحمل نمي كند. و دومين آن كه مشكل جدي است بحث بازاريابي تيلاپيا است. از انجاي كه تيلاپيا
در آمريكا غير بومي است مصرف كنندگان تيلاپيا را به عنوان يك غذاي با كيفيت بالا نمي شناسند.
در صورتي كه تحقيقات كافي بازاريابي تيلاپيا انجام پذيرد، تيلاپيا پتانسيل زيادي دارد.
3- سرانجام، تنوع براي توليد كنندگان كوچك مقياس بسيار مهم است. بسياري از بازاري ها ترجيح
مي دهند كه ميزان كمي از ماهي هاي بيش از يك گونه خريداري كنند. توليد بيش از يك گونه ماهي
ممكن است داراي مزايايي بيشتري نسبت به توليد تك گونه اي باشد.توليد متنوع گونه هاي ماهي
ممكن است امكان پذير نباشد در اين صورت با به اشتراك گذاري منابع توليدكنندگان مختلف انها
مي توانند گونه هاي متنوعي توليد كنند.
چهار P در بازاريابي
Product ،Price ، promotion و Place . نكات كلاسيك در بازاريابي سنتي براي آبزي پروري
نيز بكار مي رود. پس از از اينكه توليدكنندگان بهترين گونه را براي پرورش انتخاب كردند بايستي
برنامه ريزي هاي جدي و تحقيقات جدي روي هر نكته انجام شود.
Product
اندازه بازاري و شكل محصول دو جنبه مهم در يك محصول آبزي پروري به شمار مي رود.
مشتريان مختلف اغلب در مورد اينكه چه چيزي بهترين سايز يا شكل را دارد افكار متفاوتي دارند.
بر اساس گونه و شكل محصول اندازه بازاري متفاوت است. گربه ماهي كانالي معمولا وقتي كه
به 1.25 تا 1.5 پوند مي رسد فروخته مي شود. در اين اندازه يك ماهي دو 4.5 oz. فيله دارد.
سوف زرد يا آبشش آبي yellow perch or bluegill مثالهاي از ماهياني هستند كه در يك اندازه
كوچكتر سرو مي شود. اندازه بازاري براي هر يك از اين گونه ها در محدوده ي بين .25 تا 1.0 پوند است.
در ادامه اين ابلاغيه در مورد تعاريف و اطلاعات تخصصي در مورد اشكال مختلف محصولات بحث مي شود.
قبل از انتخاب هر نوع فراوري شما بايستي با اداره بهداشت و سلامت تماس برقرار كنيد،
تا ببينيد اجازه انجام آن را داريد يا خير.
ماهي زنده: ماهياني هستند كه به صورت زنده فروخته مي شود و در درياچه ها يا استخرهاي
پرورشي ذخيره سازي مي شوند اين ماهيان مخصوص كساني است كه محصول زنده را
ترجيح مي دهند.
Fish in the round : ان دسته از ماهياني هستند كه درست پس از خارج كردن از آب در
داخل يخ قرار داده مي شوند و فروخته مي شوند.
بقيه در ادامه ي مطلب